Column Bart Romijn: Leve de donut

Nieuws

Na de ‘generatie patat’* zien we nu een ‘donut generatie’ opkomen. Studenten en goed opgeleide jonge mensen, die betekenis zoeken en zich voor een betere wereld in willen zetten. In Nederland neemt de interesse van studenten voor duurzaamheid, armoede, klimaat en gelijkheid toe.** Ik ervoer dit tijdens en na een bijeenkomst van Kate Raworth, de schrijfster van De Donut Economie.


In De Donut Economie bepleit Raworth een circulaire en sociaal gedreven economie, met de donut als metafoor. De draagkracht van de planeet begrenst de buitenkant van de donut en sociale voorwaarden begrenzen de binnenkant. De economie moet zich aan deze twee begrenzingen houden. Dat betekent een halt aan ontwrichting van de natuur en klimaatverandering, alsook het herstel van ecologische systemen en het bevorderen van circulaire economie. Aan de andere binnenkant van de donut betekent dit respect voor en investeren in rechtvaardigheid, gelijkheid en betrokkenheid.

 

Er waren opvallend veel economiestudenten bij de bijeenkomst en zij straalden onverdeeld veel enthousiasme uit over alles wat hun nieuwe held Raworth zei. Uit gesprekken die ik met een aantal van hen had blijkt dat zij haarscherp de beperkingen zien van het overheersende economische systeem, maar ook van het economieonderwijs. Precies wat Raworth (oud medewerkster van Oxfam overigens) hoopt: niet alleen buitenom nieuwe wegen zoeken, maar ook van binnenuit het overheersende economische systeem van uitputting en ongelijkheid veranderen. Ik deel haar hoop, vooral ook als de ‘economen van de toekomst’ in het geweer komen. Zij zouden wel eens de cruciale factor kunnen zijn in het kantelpunt naar een rechtvaardige, duurzame en vreedzame wereld voor iedereen, zoals bevat in de Sustainable Development Goals (SDGs).

Niet alleen buitenom nieuwe wegen zoeken, maar ook van binnenuit het overheersende economische systeem van uitputting en ongelijkheid veranderen.

Een snelle uitvergroting van de invloed van ‘donutjongeren’ is niet denkbeeldig gezien hun digitale behendigheid en grenzeloze verbondenheid. In potentie kunnen zij de invloedrijke ‘Big Five’: Google, Amazon, Facebook, Apple en Microsoft (GAFAM) richting duurzaamheid duwen. Deze nieuwe wereldmachten spelen een fundamentele rol in transparantie, decentralisatie, (digitale) verbondenheid en duurzaamheid. Of de Big Five de SDGs – of de donut economie – omarmen, zal mede afhangen van de bevlogenheid en vasthoudendheid van jongeren.

 

In onze toekomstverkenning komen de rol van jongeren en de rol van grote machten (inclusief landen als China en multinationale bedrijven) aan bod. De leden van Partos begeven zich onverminderd in het domein van de donut economie, van natuurbescherming tot armoedebestrijding, van inzet voor circulaire productieprocessen tot het bevorderen van goede sociale werkomstandigheden. Een interessante en uitdagende vraag is: Wat en hoe kunnen onze leden anticiperen op bovenbeschreven ontwikkelingen en aansluiting vinden bij geëngageerde jongeren?

 

Bart Romijn
Directeur Partos

 

* “Patat? Een 'pragmatische generatie' volgens sociologen, maar Ajax-trainer Leo Beenhakker hekelde een gemakzuchtige patatgeneratie die te vaak in snackbars zou rondhangen. Hij ergerde zich met name aan de flegmatieke talenten Richard Witschge en Bryan Roy.” Bron: AD
** Zie Vice Versa, november 2017.